Integra: Sekwencje sabiańskie – interpretacje

8 04 2014

Na odświeżonej stronie integra.boo.pl znaleźć można zebrane w jednym miejscu interpretacje sekwencji symboli sabiańskich:

Integra: Sekwencje sabiańskie – interpretacje.

Reklamy




Wielkanoc, wulkan, młodzieniec, nabożeństwo

4 04 2012

z cyklu „Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 347

Przyszła wiosna, przed nami Wielkanoc, a na forum sabiańskim pojawiła się bardzo ciekawa interpretacja symbolu Ryby 17: Wielkanocna parada, autorstwa Mirandy, która zainspirowała mnie do opisania pozostałych symboli w sekwencji 17. stopnia w znakach zmiennych. Tworzą ją następujące symbole sabiańskie:

CO = CO: Ryby 17: Wielkanocna parada.
DOKĄD = Panna 17: Wybuch wulkanu wzniecający tumany kurzu, strumienie lawy, dudnienie ziemi.
JAK = Bliźnięta 17: Głowa krzepkiego młodzieńca zmienia się w głowę dojrzałego myśliciela.
DLACZEGO = Strzelec 17: Nabożeństwo wielkanocne o wschodzie słońca gromadzi liczny tłum.

Punktem wyjścia jest tutaj symbol Ryby 17: Wielkanocna parada – dokładnie i trafnie omówiony przez Mirandę na forum (Kliknij i przeczytaj) – można się zastanowić, do czego to „wielkanocno-wiosenne wzbudzenie” może doprowadzić, a także jaki najwyższy potencjał w sobie zawiera. Na te pytania dość dosadnie odpowiada symbol Panna 17: Wybuch wulkanu wzniecający tumany kurzu, strumienie lawy, dudnienie ziemi. W końcu, jeśli po okresie „uśpienia” następuje przebudzenie, można spodziewać się takich gwałtownych, głęboko poruszających skutków. Może wydawać się, że budzi się wiosna, ale siła tego przebudzenia może być równa sile budzącego się wulkanu, wstrząsającego podstawami tego, co dotąd uchodziło za niewzruszone. Siła głębi budzi się i zaczyna przejawiać na zewnątrz.

Czytaj resztę wpisu »





Flaga, dmuchacze szkła, choinka, dentysta

22 11 2010

z cyklu „Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 309

Kolejnej sekwencji 9. stopnia w znakach stałych przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Wodnik 9: Flaga przekształcająca się w orła.
DOKĄD = Lew 9: Dmuchacze szkła formują piękne kształty swoim kontrolowanym oddechem.
JAK = Byk 9: Bożonarodzeniowa choinka jest przyozdobiona i lśni w ciemności.
DLACZEGO = Skorpion 9: Dentysta bardzo zajęty pracą.

Bardzo twórczy impuls/potrzeba, którego symbolem jest Wodnik 9: Flaga przekształcająca się w orła, oznacza, że nadszedł czas, kiedy coś, co dotąd istniało w nas jedynie jako idea – pielęgnowane pragnienie, nadzieja albo tłumiona obawa, niepokój – zaczyna domagać się wyrażenia, skrystalizowania i pokazania światu, krótko mówiąc: manifestacji fizycznej. Czasem działania twórcze i/lub artystyczne mogą stanowić pierwszy krok w realizacji potencjału, jaki zawiera w sobie ta sekwencja sabiańska. Jak wiadomo, symbole sabiańskie odnoszą się w gruncie rzeczy do procesów wewnętrznych, których celem jest ciągły rozwój człowieka. Zatem można się spodziewać, że również w tym przypadku tak jest: potrzeba wyrażenia części siebie w konkretny i namacalny sposób w świecie fizycznym prowadzi do działań twórczych po to, żeby „przejrzeć się” w ich efektach jak w lustrze i wyraźniej zobaczyć tę cząstkę siebie, która pragnie się ujawnić – czymkolwiek jest.

Czytaj resztę wpisu »





Sąsiedzi, koniczyna, dezerter, dojrzała kobieta

5 01 2010

z cyklu „Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 213

Sekwencji 3. stopnia w znakach stałych przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Skorpion 3: Sąsiedzi pomagają w budowie domu w małej wiosce.
DOKĄD = Byk 3: Naturalne stopnie wznoszące się ku trawnikowi z kwitnącą koniczyną.
JAK = Wodnik 3: Dezerter z marynarki wojennej nagle uświadamia sobie wyłaniającą się prawdę: wolność nigdy nie jest rezultatem kompromisu.
DLACZEGO = Lew 3: Dojrzała kobieta, idąca z duchem czasu, ma przycinane włosy na pazia.

Pierwszym symbolem w tej sekwencji jest Skorpion 3: Sąsiedzi pomagają w budowie domu w małej wiosce. Ilustruje on sytuację obecną związaną z zadanym pytaniem – najwidoczniej trwa „budowa domu”. Warto przyjrzeć się bliżej temu centralnemu aspektowi Skorpiona 3. Dom jest symbolem człowieka (w tym przypadku osoby zadającej pytanie): jego wnętrza, struktur psychicznych, emocjonalnych i duchowych oraz podstawowych potrzeb, w tym poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji, czerpanych z faktu posiadania schronienia i stałego miejsca w świecie. Budowa domu odbywa się zwykle zgodnie z określanym planem, co w odniesieniu do wnętrza człowieka kojarzyć się może ze słowami Carla Junga: „To co się jakiejś osobie przydarza jest charakterystyczne właśnie dla niej. Można sobie człowieka wyobrazić jako formę i elementy – wszystkie pasujące. Wraz z upływem życia, po kolei, wpadają one w miejsca przeznaczone im wcześniej pewnym planem”. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że budowa tego domu nie odbywa się w odizolowanym miejscu, samotni, ale wśród ludzi (wioska) i z ich pomocą (sąsiedzi). Symbol ten stanowi obraz tworzenia siebie, składania siebie w spójną całość, a celem tej „budowy” jest stanie się pełnoprawnym członkiem społeczności. Innymi słowy po okresie „analizy” (zbieranie elementów – doświadczeń, przemyśleń itd. – do budowy domu) nastał czas „syntezy” i teraz z tych zgromadzonych materiałów (które dotąd mogły wydawać się przypadkowe i niepowiązane ze sobą) zaczyna wyłaniać się spójny i coraz pełniejszy obraz własnej osoby, swoich priorytetów, praw, rzeczywistych możliwości i potrzeb. Docenia się przy tym rolę innych, uświadamiając sobie, że samodzielnie nie da się zbudować relacji – do związku potrzeba dwóch osób i obie ponoszą jednakową odpowiedzialność za to, co zbudują.

Czytaj resztę wpisu »





Wdowa, pianista, miecz, mąż stanu

20 10 2009

z cyklu „Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 253

Sekwencji 13. stopnia w znakach zmiennych przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Strzelec 13: Przeszłość wdowy wychodzi na jaw.
DOKĄD = Bliźnięta 13: Pianista o światowej sławie daje koncert.
JAK = Ryby 13: Miecz, używany w wielu bitwach, leży obecnie w muzeum.
DLACZEGO = Panna 13: Potężny mąż stanu opanowuje stan histerii politycznej.

Symbol Strzelec 13: Przeszłość wdowy wychodzi na jaw, będąc punktem wyjścia dla całej sekwencji sabiańskiej, wyraźnie wskazuje na konieczność rozliczenia się z przeszłością: żeby zrobić krok do przodu, trzeba najpierw zrobić dwa do tyłu. Na rodzaj przeszłych doświadczeń, z jakimi powinniśmy się uporać, zanim pomyślimy o zrobieniu kroku naprzód, wskazuje w tym symbolu „wdowa” i wszelkie łączące się z tą postacią konotacje. Przede wszystkim symbolizuje ona jakiegoś rodzaju rozstanie bądź stratę, przy czym niekoniecznie trzeba rozumieć ten element symbolu sabiańskiego dosłownie, jako śmierć bliskiej osoby. Równie dobrze mogło chodzić o konieczność porzucenia jakiegoś stylu życia, przyjaciół, bądź rozstanie z pewnym wyobrażeniem siebie lub kogoś dla nas ważnego. Zdarzenie to, w połączeniu z żalem po stracie, z którym sobie nie poradziliśmy, wywołało silny wstrząs emocjonalny i mogło stać się źródłem głębszych i długotrwałych problemów emocjonalnych i/lub psychicznych, takich jak lęk separacyjny, który obecnie może stanowić poważną (a często nieuświadomioną) przeszkodę we wszelkiego typu sytuacjach, kiedy to musimy się z czymś lub z kimś rozstać. Automatyczną reakcją staje się wówczas niechęć do zmiany statusu znajomej sytuacji bądź relacji oraz lęk przed wstrząsem, jaki może taka zmiana przynieść. W konsekwencji kurczowo trzymamy się tego, co znamy, a gdy los zmusza nas do rozstania się z czymś lub kimś, skupiamy się na przeszłości i opłakujemy stratę, nie dopuszczając myśli o szansie, jaką taka zmiana może nam przynieść. Oczywiście, żal po stracie kogoś lub czegoś ważnego jest całkowicie naturalny i trzeba pozwolić sobie na jego przeżycie w pełni. Nie należy go w sobie tłumić i udawać, że nic się nie stało, bo to właśnie w ten sposób zagnieżdża się w naszej podświadomości i zmusza nas później do niezrozumiałego sabotowania samego siebie, uniemożliwiając pogodzenie się z naturalnym cyklem życia i śmierci, początku i końca, zysku i straty. Główna postać w tym symbolu jest przedstawiona jako „wdowa”, co wskazuje na sferę powiązań rodzinnych i relacji osobistych, w tych właśnie sferach życia warto się zagłębić, w poszukiwaniu źródeł traumy, której skutki utrzymują się w warstwie podświadomej aż do chwili obecnej.

Kolejną kwestią, na którą należy zwrócić uwagę przy rozpatrywaniu symbolu Strzelec 13 w pozycji CO, jest element tajemnicy. Fakt, że „przeszłość wychodzi na jaw”, stanowi wskazówkę, dzięki której możliwe stanie się porzucenie roli wdowy, opłakującej swą stratę i pogrążonej w przeszłości, w „królestwie umarłych”, oraz wkroczenie z powrotem do „królestwa żywych”, do pełnego przeżywania teraźniejszości i świadomego budowania przyszłości. Wskazówka ta wydaje się prosta, jednak jej zastosowanie może wymagać odwagi.

Czytaj resztę wpisu »





Klęska, żaglówka, ogród pragnień, fontanna

2 07 2009

z cyklu „Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 292

Sekwencji 22. stopnia w znakach kardynalnych przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Koziorożec 22: Generał spokojnie przyjmujący klęskę.
DOKĄD = Rak 22: Młoda kobieta czekająca na żaglówkę.
JAK = Baran 22: Otwiera się brama do ogrodu wszelkich spełnionych pragnień.
DLACZEGO = Waga 22: Dziecko pojące ptaki przy fontannie.

Na pierwszy rzut oka symbol Koziorożec 22: Generał spokojnie przyjmujący klęskę wydaje się pesymistyczny, ale nie jest to ani jedyna, ani najważniejsza jego interpretacja. Ten symbol mówi m.in. o tym, że człowiek (zbyt) często szczegółowo planuje swoje życie, wydaje mu się, że świetnie wie, co, kiedy, gdzie, jak i z kim będzie dla niego najlepsze i najkorzystniejsze. Przygotowuje się do wyznaczonych sobie zadań tak jak generał do kolejnych bitew, a potem trwa na swoim stanowisku i dosłownie walczy o udowodnienie samemu sobie, że miał/ma rację. Niestety, tego rodzaju traktowanie życia często sprawia, że obrywamy od „losu” (a przynajmniej takie mamy odczucie). W ferworze walki i barykadowania się wśród swoich racji zwykle nie dopuszczamy do siebie myśli, że możemy o czymś nie wiedzieć (a przecież wystarczy jeden czynnik, którego nie bierzemy pod uwagę, a który może zmienić całą sytuację). Taka „waleczna” postawa jest we współczesnym świecie promowana i powszechnie uważana za słuszną – ale czy rzeczywiście taką jest?

Nie znając pełnego obrazu określonej sytuacji, trudno – albo wręcz niemożliwe – jest ocenienie jej we właściwy sposób. Postawa tego rodzaju sprawia, że zamiast iść do przodu, często stoimy w miejscu, broniąc zaciekle swojej pozycji, nawet jeśli sami nie bardzo wiemy, po co (a może nawet nie wiemy, że tego nie wiemy…?). Żeby ruszyć naprzód, czasem trzeba przyznać, że nie miało się racji – a to już wystarczy, żeby większość ludzi uznała się za pokonanych. Niesłusznie. „Walka” z życiem (lub z jakąś jedną określoną sytuacją, np. dotyczącą związku czy miejsca pracy), mająca na celu utrzymanie za wszelką cenę swojej dotychczasowej pozycji, nie jest żadnym zwycięstwem, tylko właśnie klęską. Natomiast „odpuszczenie sobie” i przyzwolenie na własną omylność jest w istocie pierwszym krokiem ku czemuś nowemu – jest to zwykle pierwszy krok w rozwoju.

Czytaj resztę wpisu »





Eden, sjesta, mroczna przestrzeń, starożytna płaskorzeźba

19 06 2009

z cyklu „Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 14

Sekwencji 14. stopnia w znakach kardynalnych przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Baran 14: Wąż wijący się w pobliżu mężczyzny i kobiety.
DOKĄD = Waga 14: Mężczyzna zażywa sjesty w skwarze południa.
JAK = Rak 14: Bardzo stary człowiek zwrócony twarzą ku ogromnej mrocznej przestrzeni na północnym wschodzie.
DLACZEGO = Koziorożec 14: Starożytna płaskorzeźba wyrzeźbiona w granicie jest świadkiem dawno zapomnianej kultury.

Pierwszy symbol w tej sekwencji, ukazujący punkt wyjścia, to Baran 14: Wąż wijący się w pobliżu mężczyzny i kobiety, w którym zobrazowana jest sytuacja pochodząca z opisu biblijnego. Mężczyzna i kobieta, czyli Adam i Ewa, znajdują się w rajskim ogrodzie, a w ich pobliżu wije się wąż. Adam i Ewa to symbole, by nie rzec archetypy, kobiety i mężczyzny, tworzących związek, który jest lub wydaje się być idealny (ten aspekt przypomina trochę swoją wymową choinkę bożonarodzeniową z poprzednich sekwencji). W pewnym momencie pojawia się jednak wąż – symbol transformacji i uzdrowienia, a także świadomości – o czym mówią tradycje Wschodu. Ted Andrews w książce Mowa zwierząt napisał o energii kundalini, którą przedstawia się w postaci ognistego węża zwiniętego u podstawy kręgosłupa:

Wraz z naszym rozwojem, ta pierwotna energia jest uwalniana i zaczyna wznosić się wzdłuż kręgosłupa. W ten sposób pobudzone zostają ośrodki energetyczne naszego ciała i umysłu, otwierając przed nami nowe wymiary i poziomy świadomości, zdrowia i kreatywności.

Jak widać, wąż sam w sobie jest tu właściwie elementem neutralnym, oferującym tylko różne możliwości i w tym sensie jest on symbolem swoistego egzaminu dla Adama i Ewy – testu samoświadomości albo jungowskiej indywiduacji, którego zdanie lub niezdanie wyznaczy kolejny etap ich rozwoju. (O egzaminie w kontekście tego symbolu oraz symboliki biblijnej pisze też Dane Rudhyar w Mandali symboli). Biblijna para tego egzaminu nie zdała, choć miała dobre chęci – Adam i Ewa przestraszyli się, gdy ujrzeli siebie (i swój związek) takimi, jakimi byli naprawdę (zobaczyli, że są nadzy) i ukryli się. Warto tu jeszcze dodać, że te ich „dobre chęci” (którymi podobno piekło jest wybrukowane…) polegały na tym, że próbowali wyrwać się z nieświadomej bierności, schematyczności.

Czytaj resztę wpisu »








%d blogerów lubi to: