Jak wychowywać dziecko, aby umiało się bronić

4 11 2006
Jak wychowywać dziecko, aby umiało się bronić - D&M Gardner JAK WYCHOWYWAĆ DZIECKO,
ABY UMIAŁO SIĘ BRONIĆ
Debbie i Mark Gardner
Zamów teraz! – Kliknij

STUDIO ASTROPSYCHOLOGII
ISBN 83-7377-185-9
BIAŁYSTOK 2005
WYDANIE I
format A5, 244s.

Przeczytaj opinie innych

Wyraź własną opinię
w komentarzu do tego wpisu

OPIS:

Kiedy po raz pierwszy trzymaliście w ramionach swe nowonarodzone dziecko, przepełniały was liczne emocje: duma, radość, zdenerwowanie, ekscytacja. Równocześnie mogliście jednak odczuwać pewnego rodzaju obawę i troskę o bezpieczeństwo swego dziecka w przyszłości. Uświadomiliście sobie wówczas, że jesteście w stu procentach odpowiedzialni za jego ochronę przed wszelkimi zagrożeniami przez cały czas. Bez wahania przyjęliście to wyzwanie!

Teraz stoi przed wami nowe wyzwanie, które wydaje się być jeszcze trudniejsze – nauczenie dzieci, by umiały radzić sobie z problemami i zagrożeniami typowymi dla życia w dzisiejszym świecie. W książce tej znajdziecie potrzebne rady, wskazówki i zachętę, które przeprowadzą Was przez ten niezwykle ważny proces. Wzbudzanie w dzieciach osobistej mocy, odwagi i odpowiedzialności to niezwykła podróż, która w rezultacie uczyni bezpieczniejszym i odważniejszym każdego małego członka rodziny.

FRAGMENT:

Znowu zagrajcie w „A jeśli?”, aby omówić możliwe reakcje podejrzanego lub przestępcy na pomarańczowe reakcje dziecka wobec niepokojącego, nagłego przybliżania się kogoś obcego. Zachęcajcie swoje dziecko do „przełączenia się” na zachowanie pomarańczowo-czerwone lub czerwone, w odpowiedzi na zbliżające się niebezpieczeństwo ze strony kogoś podejrzanego.

Pytanie: A jeśli podejrzany szybko odchodzi, ponieważ jest miłą złotą osobą (sąsiadem uprawiającym jogging) i uraziłem go swoją niegrzecznością?

Odpowiedź: Dorośli rozumieją, że dzieci muszą być ostrożne i nastawione defensywnie, zwłaszcza kiedy są same. Oczywiście nasz sąsiad był pod wrażeniem twojej odwagi i okazywanej siły, ponieważ twoje działanie wpłynęło na jego zachowanie. Może mieć tylko nadzieję, że również jego dzieci zdołają „przełączyć się” na tryb srogości (pomarańczowy), tak jak ty to zrobiłeś, widząc szybko zbliżającego się do ciebie obcego. W żadnym razie nie mogłeś wiedzieć, że był to sąsiad, dopóki się do ciebie nie zbliżył. Jeśli chcesz, możemy do niego pójść i porozmawiać z nim na ten temat. Z pewnością przeprosiny nie są potrzebne. To była dla ciebie próba, a twoja odważna reakcja była zadziwiająca.

Pytanie: A jeśli podejrzana osoba wciąż będzie zbliżać się do mnie, ignorując moją pewność siebie i zdecydowany kontakt wzrokowy?

Odpowiedź: Jeśli podejrzany osobnik ignoruje okazywaną przez ciebie odwagę i nie przestaje gwałtownie zbliżać się do ciebie, przygotuj się do ucieczki. Twoje ciało będzie cię ostrzegało przy pomocy szybkiego bicia serca i płytkiego oddechu. Nie ma żadnego powodu, dla którego ktoś miałby przekraczać twoją przestrzeń osobistą, poza zamiarem popełnienia przestępstwa. Natychmiast zacznij działać pomarańczowo-czerwono w obronie rodziny – ryknij i uciekaj w stronę świateł, ludzi czy budynków, gdzie będziesz bezpieczny!

Pytanie: A jeśli nie mogę uciec?

Odpowiedź: Jeśli nie możesz uciec, bądź sprytny. Podejrzany lub przestępca zakłada, że cały czas pójdziesz prosto drogą, którą łatwo można przewidzieć. Nie przerywając odważnego pomarańczowo-czerwonego zachowania, zwłaszcza kontaktu wzrokowego nawiązywanego przy odwracaniu głowy, zmyl go czymś nieoczekiwanym. Znienacka zmień drogę:

– Przejdź przez ulicę, żeby iść po jej przeciwnej stronie.

– Przejdź zygzakiem między samochodami stojącymi na parkingu lub na ulicy.

– Okrążaj krzaki, słupy, kosze na śmieci, stojaki na gazety, drzewa, itd.

– Bezpiecznie przejdź na skróty przez ulicę, między samochodami.

– Bezpiecznie wejdź między jadące samochody i zatrzymaj się na linii między pasami ruchu.

Te nieoczekiwane zachowania zmylą podejrzanego lub przestępcę, przyciągną uwagę ewentualnych świadków (zwłaszcza prowadzących samochody) i utrzymają fizyczną barierę między tobą i podejrzaną osobą. Twoja konsekwentna odwaga wraz z zamętem wywołanym nagłymi zmianami drogi, zmuszą podejrzanego lub przestępcę do podjęcia szybkiej decyzji: przestać czy kontynuować?

Pytanie: A jeśli nie przestanie? A jeśli idzie za mną tą zwariowaną drogą, między zaparkowanymi samochodami i nagle okaże się, że jestem w pułapce?
Odpowiedź: Jeśli znajdziesz się w pułapce, gdzie nie będziesz miał dokąd uciec, a wokół nie będzie nikogo, kto by ci pomógł, „przełącz się” na kolor czerwony. Odegraj oszałamiające przedstawienie teatralne:

– Zatrzymaj się i odwróć. Znienacka zwróć się do niego twarzą, zanim jeszcze znajdzie się zbyt blisko. Postaraj się, żeby dzieliła was odległość minimum jednego samochodu.

Jeśli interesuje cię psychologia, zajrzyj tutaj – Kliknij


Działania

Information

One response

7 12 2006
east

Te nieoczekiwane zachowania zmylą podejrzanego lub przestępcę, przyciągną uwagę ewentualnych świadków (zwłaszcza prowadzących samochody) i utrzymają fizyczną barierę między tobą i podejrzaną osobą. Twoja konsekwentna odwaga wraz z zamętem wywołanym nagłymi zmianami drogi, zmuszą podejrzanego lub przestępcę do podjęcia szybkiej decyzji: przestać czy kontynuować?

W dzisiejszych czasach żyjemy w skupiskach społecznych większych niż kiedykolwiek przedtem. Mimo tego, że współczesnemu społeczeństwu polskiemu zarzuca się zobojętnienie na los jednostki, to mimo wszystko jest to społeczeństwo solidarne. Na pewno żywo reaguje na zakłócenie „porządku” panującego w zurbanizowanym otoczeniu. Niezwykłe zachowania jednostki zwracają uwagę , budzą apatyczny ,senny „porządek” ,zatem trudniej jest potencjalnym agresorom na korzystanie z opcji zobojętnienia, gdyż zobojętnienie otoczenia zostaje zakłócone naszym niezwykłym zachowaniem. Wydaje mi się, ze w społeczeństwie jednak tkwią uśpione pokłady solidarności, a wystarczy je obudzić zwracając się do kogoś o pomoc bezpośrednio i stanowczo,ale bez strachu. Potencjalny agresor jest niczym lampart -poluje na upatrzoną zdobycz oddzielając ją od stada, lub czekając aż ona sama pozwoli sobie na oddzielenie się od stada. Wtedy atakuje. takie mam zdanie

Lubię

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s




%d bloggers like this: