Eden, sjesta, mroczna przestrzeń, starożytna płaskorzeźba

z cyklu “Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 14

Sekwencji 14. stopnia w znakach kardynalnych przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Baran 14: Wąż wijący się w pobliżu mężczyzny i kobiety.
DOKĄD = Waga 14: Mężczyzna zażywa sjesty w skwarze południa.
JAK = Rak 14: Bardzo stary człowiek zwrócony twarzą ku ogromnej mrocznej przestrzeni na północnym wschodzie.
DLACZEGO = Koziorożec 14: Starożytna płaskorzeźba wyrzeźbiona w granicie jest świadkiem dawno zapomnianej kultury.

Pierwszy symbol w tej sekwencji, ukazujący punkt wyjścia, to Baran 14: Wąż wijący się w pobliżu mężczyzny i kobiety, w którym zobrazowana jest sytuacja pochodząca z opisu biblijnego. Mężczyzna i kobieta, czyli Adam i Ewa, znajdują się w rajskim ogrodzie, a w ich pobliżu wije się wąż. Adam i Ewa to symbole, by nie rzec archetypy, kobiety i mężczyzny, tworzących związek, który jest lub wydaje się być idealny (ten aspekt przypomina trochę swoją wymową choinkę bożonarodzeniową z poprzednich sekwencji). W pewnym momencie pojawia się jednak wąż – symbol transformacji i uzdrowienia, a także świadomości – o czym mówią tradycje Wschodu. Ted Andrews w książce Mowa zwierząt napisał o energii kundalini, którą przedstawia się w postaci ognistego węża zwiniętego u podstawy kręgosłupa:

Wraz z naszym rozwojem, ta pierwotna energia jest uwalniana i zaczyna wznosić się wzdłuż kręgosłupa. W ten sposób pobudzone zostają ośrodki energetyczne naszego ciała i umysłu, otwierając przed nami nowe wymiary i poziomy świadomości, zdrowia i kreatywności.

Jak widać, wąż sam w sobie jest tu właściwie elementem neutralnym, oferującym tylko różne możliwości i w tym sensie jest on symbolem swoistego egzaminu dla Adama i Ewy – testu samoświadomości albo jungowskiej indywiduacji, którego zdanie lub niezdanie wyznaczy kolejny etap ich rozwoju. (O egzaminie w kontekście tego symbolu oraz symboliki biblijnej pisze też Dane Rudhyar w Mandali symboli). Biblijna para tego egzaminu nie zdała, choć miała dobre chęci – Adam i Ewa przestraszyli się, gdy ujrzeli siebie (i swój związek) takimi, jakimi byli naprawdę (zobaczyli, że są nadzy) i ukryli się. Warto tu jeszcze dodać, że te ich “dobre chęci” (którymi podobno piekło jest wybrukowane…) polegały na tym, że próbowali wyrwać się z nieświadomej bierności, schematyczności.

Medium, lwy, pisklęta, imigranci

z cyklu “Sekwencje sabiańskie”

Sekwencja 353

Zadając pytanie Symbolom Sabiańskim, warto stosować opisany już na blogu system sabiański wg Dane’a Rudhyara, zgodnie z którym każdy symbol sabiański powiązany jest z trzema innymi, dobieranymi wg “klucza astrologicznego” (szczegóły we wspomnianym artykule). Łatwo zauważyć, że taka sekwencja czterech symboli, po umieszczeniu na kole zodiakalnym, tworzy krzyż. Symbole te odczytujemy w kolejności: symbol z lewej (w pozycji ascendentu), symbol z prawej (descendent), symbol na dole (Immum Coeli), symbol u góry (Medium Coeli), odpowiadając kolejno na pytania: CO, DOKĄD, JAK, DLACZEGO.

Ten sam system można też stosować podczas interpretacji symboli sabiańskich ważnych punktów w horoskopie urodzeniowym (i nie tylko). Spis wszystkich ważnych sekwencji sabiańskich w osobistym horoskopie urodzeniowym sporządzam - w ramach promocji - za darmo dla osób, które kupują u mnie książkę Lyndy Hill “Symbole Sabiańskie: wyrocznia”. (Poza spisem symboli wg Dane’a Rudhyara dołączam też spis sekwencji symboli wg systemu Lyndy Hill oraz wskazówki, jak można te wszystkie symbole interpretować).

Na blogu Integra będą pojawiać się przykłady tego rodzaju interpretacji (niektóre pochodzić będą z forum sabiańskiego), a pierwszym z nich jest sekwencja 23. stopnia w znakach zmiennych, którym przyporządkowane są następujące symbole sabiańskie:

CO = Ryby 23: Materializujące medium przeprowadzające seans.
DOKĄD = Panna 23: Treser lwów bez lęku wkracza na arenę cyrkową.
JAK = Bliźnięta 23: Trzy świeżo opierzone pisklęta w gnieździe wysoko na drzewie.
DLACZEGO = Strzelec 23: Grupa imigrantów spełniająca wymogi pozwalające na przybycie do nowego kraju.

Forum sabiańskie czyli ogród spełnionych pragnień

 

Zapraszam do przeczytania od dawna zapowiadanego artykułu na temat systemu korzystania z Symboli Sabiańskich wg Dane’a Rudhyara. System ten nadaje się doskonale do praktyki dywinacyjnej, ale równie dobrze może być stosowany przy interpretacji ważnych punktów w horoskopach astrologicznych. Zapraszam na FORUM SABIAŃSKIE, gdzie znajdziecie więcej informacji o Symbolach, możecie skorzystać z wyroczni online i – po zarejestrowaniu się – uzyskać pomoc w interpretacji.

 

SYSTEM SABIAŃSKI WG DANE’A RUDHYARA

 

Symbole Sabiańskie nie są przypadkowym zbiorem elementów chaotycznie rozmieszczonych w kole zodiakalnym, ale tworzą pewien system, w którym każdy Symbol ma swoje ściśle określone miejsce i funkcję. Można badać ten system na wiele różnych sposobów, łącząc określone Symbole z innymi i uzyskując w ten sposób pełniejszy i głębszy obraz ich znaczeń.

 

Dane Rudhyar, ojciec współczesnej astrologii humanistycznej, w swojej książce Astrological Mandala [Mandala astrologiczna; w Polsce książka ta wydana została przez wyd. Jupiter w postaci dwóch skryptów: Mandala symboli oraz Symbole Sabiańskie] zajmuje się właśnie przedstawieniem i wyjaśnieniem struktury systemu Symboli Sabiańskich. Przedstawia pełny system, który składa się z 72 pięcioczęściowych sekwencji, ściśle ze sobą powiązanych. Każda z tych sekwencji składa się z pięciu Symboli, z których każdy pełni w niej określoną funkcję, przy czym również całe te sekwencje połączone są ze sobą nawzajem.

W swojej książce Rudhyar zwraca też uwagę na wykorzystanie systemu Symboli Sabiańskich jako wyroczni, podobnie jak czyni się z kartami Tarota czy chińską księgą przemian I Ching. Takiemu podejściu poświęcona jest właśnie przetłumaczona przeze mnie na język polski książka Lyndy Hill Symbole Sabiańskie: wyrocznia (UWAGA: sprawdź ofertę promocyjną!), jednak Dane Rudhyar zwraca uwagę na korzyści płynące z wykorzystania wyroczni sabiańskiej pojętej nie jako zbiór niezwiązanych ze sobą elementów, ale właśnie jako system wzajemnie uzupełniających się symboli.

Symbole Sabiańskie: wyrocznia XXI wieku

 

Poniższy artykuł ukazał się w magazynie Czwarty Wymiar (2/2007).

 

Tajemnica Parku Balboa

 

Pewnego dnia 1925 roku w San Diego w Kalifornii na jednej z ławek w Parku Balboa usiadło dwoje ludzi. Na pozór nie wyróżniali się niczym szczególnym spośród innych spacerowiczów, jednak uważny obserwator zauważyłby, że ich celem nie jest odpoczynek na łonie natury. Mężczyzna tasował 360 kartoników, losował jeden z nich i kładł przed swoją towarzyszką, która po chwili zaczynała mówić coś, co mężczyzna skrzętnie zapisywał na wylosowanym kartoniku. Tę tajemniczą procedurę powtórzyli 90 razy, a po krótkiej przerwie, wrócili do swego zajęcia i podobna sesja odbyła się jeszcze trzy razy, aż zapisane zostały wszystkie kartoniki. Opuścili Park Balboa niezauważeni i choć pozornie nic się nie zmieniło, to właśnie tego dnia współczesna astrologia humanistyczna zyskała jedno ze swych najniezwyklejszych narzędzi wglądu, a świat wzbogacił się o wyrocznię, która odtąd konkurować miała z najsłynniejszymi ze starożytnych technik ezoterycznych i dywinacyjnych: z Tarotem i chińską Księgą Przemian I Ching.

 

Kim była tajemnicza para?

 

Efektem całodziennej pracy były tzw. Symbole Sabiańskie, a zagadkową parę ich odkrywców tworzyli Marc Edmund Jones, znany astrolog amerykański i okultysta oraz Elsie Wheeler, jasnowidząca, której dar „widzenia” symboli Dane Rudhyar, twórca astrologii humanistycznej, określił jako „rozwinięty w stopniu wręcz spektakularnym”. Celem Jonesa było odkrycie zbioru symboli trzystu sześćdziesięciu stopni koła zodiakalnego bardziej dopasowanego do współczesnych realiów i mniej fatalistycznego niż dotychczas znane systemy symboli Sephariala czy Charubela. Aby nie sugerować się tradycyjną symboliką ani kolejnością poszczególnych znaków zodiaku i ich stopni, Jones przygotował 360 kart, zawierających jedynie oznaczenia znaku i stopnia, a następnie tasował je i losował za każdym razem jedną tak, że ani on sam, ani jego towarzyszka nie widzieli znajdujących się na nich oznaczeń. Elsie Wheeler, dzięki swoim zdolnościom, miała opisać scenę, jaka pojawiała się w jej umyśle, a Jones zapisywał ją na odwrocie wylosowanej wcześniej karty.

 

Wężownik, precesja i inne młoty na astrologię

Był sobie pewien polski naukowiec, który postanowił kiedyś obalić tezy astrologii – kiedy jeszcze nie miał o niej bladego pojęcia. Ale jako prawdziwy naukowiec nie rzucił się z motyką na Słońce – żeby coś skrytykować, trzeba wiedzieć, co się krytykuje. Zaczął więc studiować astrologię, kreślić horoskopy itd. Wiecie o kim mowa? To dr Leszek Weres, obecnie uważany przez wielu za wybitnego astrologa polskiego, znany i uznany również w świecie…

Podobne zapędy do krytykowania, wyśmiewania i ostatecznego obalenia astrologii opanowują dość często jej zagorzałych przeciwników, samozwańczych obrońców zdrowego rozsądku bądź dowolnie pojętej, ale zawsze jedynie słusznej, wiary. Niestety, zew inkwizytorski rzadko idzie w parze z wiedzą lub chęcią poznania, jak w powyższym przypadku. Najczęściej zapałowi z jakim katują wstrętną nierządnicę babilońską ustępuje jedynie ich zdumiewająco beztroska nieznajomość bezlitośnie katowanej ofiary. Coś tam kiedyś usłyszeli, coś gdzieś wyczytali, coś też sami wymyślili, a potem sklecili to i owo, pi razy drzwi, piąte przez dziesiątą wodę po kisielu i już są wytrawnymi znawcami i zbawcami, którzy zauważą, wskażą, udowodnią wszystkim, wszem i wobec, po raz pierwszy, ale raz na zawsze i na wieki wieków, amen.

Jest kilka dyżurnych tematów podejmowanych ochoczo przez coraz to nowych pionierów myślenia zdroworozsądkowego, przekonanych, że dotąd nikt nigdy żadnego z tychże tematów nie podjął ani nawet nie zauważył. Na tapecie pojawiają się więc na zmianę Afera Wężownika, Precesjagate, Sprawa Bliźniacza i inne niezawodne młoty na astrologię.